Tu staje durmenno ‘a troppo tiempo
ormaje
‘mbraccia’’e ccanzone , ‘o sole ,
‘a luna , ‘o mare ,
mentre tenimmo na muntagna ‘e
guaje
assapuranno ‘e llacreme cchiù
amare .
No , nun se pò campà na “
sceneggiata “
C’’o popolo ch’è sempe ‘o primmo
attore
Cu’ na ferita antica maje sanata
E tante e quante spine dint’’o
core .
Giesù Cristo scennette ‘ncopp’’a
terra
Fui mise ‘ncroce ma resuscitaje
chesta città sta sempe miez’’a
guerra
senza truvà nu poco ‘e pace , MAIE
!
‘Ncopp’’e disgrazie stanno
speculanno
arricamanno ciente e cchiù busche
stammo dint’’a ‘mmunnezza ma nun
sanno
‘o sudore che scorre miez’’a via…
‘O sanghe ca se jetta pe’ dà ‘o
ppane
a tanta vocche a stommaco vacante
campanno cu’’a speranza ‘e nu
Dimane…
suffrenno ‘int’’o silenzio comm’’e
sante .
Basta però chisto è ‘o mumento ,
ll’ora
Tu staje durmenno ‘a troppo tiempo
e ‘o ssaje
È overo ca vulisse durmì ancora
Ma è fore tiempo ‘o suonno ca te
faje.
Chitarre , manduline ,serenate ,
so’ solamente na scenografia
sulo ricorde ‘e juorne ormaje
passate,
NAPULE , nun se campa ‘e fantasia!
Levate ‘a cuollo ‘e panne d’’a
reggina
E miettete cu’’a capa e c’’o
pensiero
A straccià tutte quante ‘e
ccartuline
Ca nun so’ cchiù ‚o ritratto tuoje
sincero .
E arapele chist’uocchie finalmente
Facimmelo stà zitto chistu munno
E faticammo dignitosamente
Pecchè è fernuta l’epoca d’’e
suonne .
La
poesia è tratta dal libro "N'ATU DIMANE" pubblicato dall'autore
nel 1982.
L'immagine in alto raffigura l'opera del pittore Cuono Gaglione "Pulcinella"